Wie helpt mee?

Het leek zo’n goed idee: een kort verhaal schrijven over wat ik allemaal heb meegemaakt sinds de lancering van mijn eigen BLIKSEM op 20 mei van dit jaar. Maar ik staar nu al een kwartier naar een knipperende cursor, vanwege al die flarden van beelden die om voorrang vechten in mijn hoofd.

Dat bijna heilige moment waarop een vrachtwagen voor de deur stopte en de chauffeur twee pallets magazines op mijn stoep neerzette. Met de tranen in mijn ogen, door totale uitputting, blijdschap, nou ja, door alles wat me tegelijk overspoelde, tekende ik de order. Wat die chauffeur van me moet hebben gedacht, wil ik liever niet weten.

En dan dat lanceringsfeest waarop vrienden en familie en heel veel kinderen een ongelooflijke fijne zooi maakten van de tot feestlocatie omgetoverde galerie van onze benedenburen. Dat feest waarop Mart Smeets zomaar op kwam dagen om zijn eigen verhaal uit BLIKSEM voor te lezen.

Nog sterker, nog meer zichtbaar borrelen echter die kleine momenten op. Met verhoogde hartslag naar de toonbank van de winkel waar ze BLIKSEM lopen en zien dat het stapeltje naast de kassa weer wat kleiner is. Een recensie vol lof in de krant lezen. Een mailtje of een berichtje krijgen van een blije vader of moeder van een nog blijere zoon of dochter. Omdat ze BLIKSEM zo leuk vinden. Dat ene filmpje van de dochter van een collega dat op mijn telefoon verscheen, waarin ze naar de oplossing vraagt van de toch best wel moeilijke rubriek Zoek de Zeven Verschillen. Ze had er zes, maar waar zat verdorie die zevende? En ja, misschien wel het allermooist: mijn eigen zoon Faas mijn eigen verhalen uit BLIKSEM voorlezen.

Zelden heb ik aan iets gewerkt dat zo van mezelf voelde als BLIKSEM. En zelden heb ik twijfel of onzekerheid gevoeld over dat wat BLIKSEM zou moeten zijn en worden. Het maakproces van die allereerste editie was een bijna organische reis, alles voelde logisch en goed en als vanzelfsprekend.

Kwam natuurlijk ook door de fijne samenwerking met Opperclaes, Linda van der Vleuten en Bruce Tsai-Meu-Chong, en Martijn van Egmond, ontwerper van het bureau Tot en Met Ontwerpen. En dan die geweldige illustratoren… Zonder hen geen BLIKSEM. Ook niet zonder mijn man Victor overigens, maar dat is weer een heel ander verhaal.

Die cursor blijft dus knipperen. En brengt me bij de andere kant van de medaille, zoals dat vaak zo eufemistisch wordt gezegd. Zo’n tijdschrift oprichten, zelf uitgeven, zelf distribrueren, zelf de pr doen, zelf de social media en een webshop beheren, en daarnaast nog een freelance carrière in de sportjournalistiek in de lucht houden (oh ja, en een gezin); ik kan inmiddels zeggen dat dat op z’n zachtst gezegd best pittig is.

En spannend, lastig, uitdagend, gekmakend, bevredigend en frustrerend op z’n tijd. Ik leer mezelf beter kennen, en dat op mijn 41ste. Ja, ik wist wel dat geduld niet mijn sterkste kant is, maar dat ik zo ongeduldig ben? En ja, die eigenwijsheid en koppigheid van me kunnen met een beetje goede wil best als charmant worden weggezet, maar als het om BLIKSEM gaat, berg je dan maar. Daar is niks charmants meer aan.

Gelukkig kom ik genoeg mensen tegen die BLIKSEM een warm hart toedragen, die willen helpen, adviseren, die inspireren. Wildvreemden, maar ook goede bekenden. Mooie mensen die me het gevoel geven dat er een even mooie toekomst voor BLIKSEM aan de horizon ligt. Omdat kinderen ook eens wat anders voorgeschoteld moeten krijgen, iets unieks, origineels, uitdagends; buiten de gebaande paden, los van de grote studio’s, zonder die altijd aanwezige marketing.

Nu Linda, Bruce, Martijn en ik weer druk bezig zijn met het samenstellen en maken van de tweede editie (11 november verkrijgbaar!) krijg ik hetzelfde gevoel als afgelopen voorjaar. Dit klopt, dit is wat het moet zijn. BLIKSEM is een van de beste beslissingen die ik ooit in mijn leven gemaakt heb. Nu nog even de rest van de wereld daarvan overtuigen. Wie helpt mee?

Tot snel! Manon

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.